می بارید به سان ابر بهاری

.

.

.

بودن در میان نبودن

شک در میان یقیین

دلتنگی اش کماکان گریبان گیر بود

باز هم نمی دانست

برای که

برای چه!

پ.ن:باران.نه اشک!