چند تا از چینی ها هستند که دارن این ترم رو دوباره می گذرونن خیلی جالبن یکی شون همیشه تی شرت نارنجی می پوشه ایرانی ها بهش می گن هویج اسم اون یکی دیگه رو هم گذاشتن سیب زمینی این سیب زمینی چینی خیلی شبیه بهروز خالی بنده .البته یکی از ایرانیها می گه چشاش خیلی درشت تر از بهروز خالی بنده(با توجه به چشمای چینی ها).یکی از دخترهای چینی هم شبیه عروسکاس که اینا بهش می گن جا کلیدی!

با این توصیفات من یاد دوران دبیرستان خودم افتادم که تا چه حد شر بودم .هیچ وقت یادم نمی ره یه روز یکی از معلما که اومد سر کلاس بعد از چند دقیقه دیدیم کمربندشو از داخل یکی از اون قسمتهایی که کمربند از توش رد می شه ( اسمشو نمی دونم) رد نکرده!خیلی مضحک شده بود.دوستم به من اشاره کرد که کمربندشو ببین ,من تا اونو دیدم آروم زدم زیر خنده بعد به پشت سریم گفتم اونم به بغلیش اون یهو بلند زد زیر خنده این معلم بسیار جدی بهش گفت خانم محترمی که داره می خنده کلاس رو ترک کنه و دیگه تا آخر ترم سر کلاس من نیاد!
این بیچاره هم کلی عذر خواهی کرد اما بی فایده بود خلاصه رفت!اما هیچ کس روش نشد بگه بابا تقصیر خودته استاد که کمرتو اونطوری بستی.ولی خنده های انفجاری تا آخر اون ساعت ادامه داشت اما بسیار آروم!و چه کلاسهایی اخلاقی که ما ترم اول دانشگاه به خنده گذروندیم اون آخر کلاس می شستیم و حرف می زدیم و آهنگ گوش میدادیم یکی از بچه ها واسه اینکه استاد شک نکنه هر از گاهی یه سوالی می پرسید و تا اون استاد محترم اخلاق شروع می کرد به پاسخ دادن ,اون گوشی می ذاشت گوشش و بقیه آهنگ رو گوش می داد!
یادمه یه بار تا این کارو انجام داد من خیلی خندم گرفت و یهو بلند زدم زیر خنده!
استاد گفت چرا می خندی دختر گلم این حق یه دانشجوست که سوال بپرسه.استاد بیچاره غافل از اینکه جز چند نفر کسی به حرفاش گوش نمی ده!

 خلاصه که دورانی بودا!

میشه گفت دلش تنگ شده بود اما نمی دونست واسه کی , کجا  ,چی!

خودشو غریبه می دید تو یه جمعی که نیمی از اونا  هم وطناش بودند!

با هیچ کدومشون نمی تونست مچ بشه!
آخه دنیاش با دنیای اونا فرق داشت

 نمی تونست تو جمع اونا باشه

از طرفی تنهایی در جمع آزارش می داد

دخترک کما کان تنها بود...