تبليغاتX
...
www.tanhayihayeman.blogfa.com

غربتی که در آن زندگی می کنم

 از دیدگاه من.

پ.ن:گرفته شده توسط خودم و آن تکه ها ابر است نه  دود!

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و پنجم مرداد 1386ساعت 20:46  توسط مهسا  | 

 

شاید تکرار دیروز ها

پر از خالی این فردا ها

گهی بارشی به سان  آن ابر بهاری

گهی پر از این بغض زمینی

همیشه پر از دلتنگی

گاهی سرا پا وجودم همه فریادست

کلامی خلاصه در یک آه!

دیرینه شده ست این کهنگیها

روح دردی!

شاید امیدی نیست به فرداها

بیننده ی زشتی ها

دل کنده ام زین دنیا

و زین حیوان متفکر

پیله وار می گردد گرد خود.

ابن روزها  برایم این گونه ست!

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و دوم مرداد 1386ساعت 20:38  توسط مهسا  | 

 

Un sourire

Ne coûte rien et produit beaucoup, il enrichit ceux qui reçoivent sans appauvrir ceux qui le donnent, il ne dure qu’un instant mais son souvenir est parfois éternel … car nul n’a autant besoin d’un sourire que celui qui ne peut en donner aux autres.

یک لبخند هیچ بهایی ندارد اما تاثیر زیادی دارد .

ثروتمند میکند انان را که دریافت میکنند و فقیر نمیکند انان را که میبخشند.

لحظه ای بیش نمی پاید اما خاطره اش ماندنیست.

...

و هیچ کس به ان اندازه که لبخند را از دیگران دریغ میدارد محتاج لبخند نیست.

+ نوشته شده در  چهارشنبه هفدهم مرداد 1386ساعت 14:50  توسط مهسا  | 

 

دلم هوای وطن دارد

 بسی تنگ است

 پر از بغض و آه و اشک و حسرت

ای کاش این "ای کاش " ها گریبان گیرم نبود...!

قاليچه ي حضرت سليمان
منو ببر به آسمان ايران
از اون بالا نگاش کنم محبوبمو صداش کنم
طفلي دلو شادش کنم از قفس آزادش کنم
ايران ايران ايران

http://www.iransong.com/song/11896.htm

 

+ نوشته شده در  یکشنبه چهاردهم مرداد 1386ساعت 17:11  توسط مهسا  | 

 

 

آیا لذت بردن از خورشید

زندگی در روشنایی بهار,

دوست داشتن ,اندیشیدن و عمل کردن,

کارهای کوچکی هستند؟

 

 

Is it so small a thing

,To have enjoy'd the sun

,To have lived light in the spring

To have loved to have thought, to have done

MATHEW ARNOLD                                                                                   

+ نوشته شده در  یکشنبه هفتم مرداد 1386ساعت 13:24  توسط مهسا  | 

 

و دلتنگی هایم این روزها ...!

و این شعر رو "بهاره" بهترین دوستم برایم گفته ست.

 

 

آهسته می گریی

 و چشمت را شبنم ها نوازش می کنند هر دم

برای چه ؟

برای که؟

مگر عمرت چند روز است؟
 

مگر هستی به امروز است؟

نگاهی کن به فرداها

نگاهی کن به این دنیا

مگر آبی نمی بینی تو دریا را

مگر چشمت فقط بیننده ی زشتی ست

تو کوری و نمی بینی نعمات الهی را

امساکی ندارم در بدیهای زمان

اما امیدی هست به فرداها...!

                                                                                          بهاره به مهسای خوبم

+ نوشته شده در  چهارشنبه سوم مرداد 1386ساعت 17:40  توسط مهسا  |